خبر استفاده كرده‌اند ، و اولى نزد من روشن‌تر است ، گرچه بيشتر اهل حديث بدان متوجه نشده‌اند . از مجلسى ( ره ) - ابن سكيت گفته : حسب و كرم در مردى باشند گرچه پدران نامدارى نداشته باشد ولى شرف و مجد تنها از پدران نامدار به ارث رسد . اين بيان امام دو وجه دارد : 1 - سازگارى و حسنِ معاشرت با مخالفان در حكومتشان لازم است با حفظ مخالفت با آنها در نهان از نظر عقيده و ايمان زيرا مردمى به واسطهء ناسازگارى با مخالفين دچار خلفاء جور شدند و آنها را از فاميل قريش بيرون انداختند و نسب و حسب آنها را گم كردند با اينكه در حسبِ آنها كم و كاستى نبود جز صرف همين ناسازگارى و ترك تقيه ، و جمعى از نژادهاى غير قريش كه نه خود آبرو و اعتبارى داشتند و نه پدرانشان شرفى داشتند خود را با خلفاء جور و قضات سازگار نمودند و آنان آنها را در شرف و عطا و كرم به بيت و خاندان رفيع ملحق كردند كه بنى هاشم باشند . 2 - مقصود اين باشد كه جمعى به واسطهء پيروى نكردن از امام خود در دستورهاى آنان كه از جمله مدارا با مخالفان است در هنگام تسلط آنها و هم با مردم ديگر ، ائمه ( ع ) آنها را از خود راندند و فضل آنها به باد رفت و گويا بدين وسيله از قريش بيرون شدند و شرف نياكان بدانها سودى نداد و مردمى از نژادهاى ديگر براى پيروى از امام ( ع ) ملحق شدند به خاندان رفيع كه ائمه ( ع ) باشند ، چنانچه پيغمبر ( ص ) فرمود : « سلمان از ما خاندان است » و چون مخصوصان ائمه ( ع ) كه از موالى و وابسته‌هاى غير عرب بودند كه نزد ائمه از بسيارى بنى هاشم مقرب‌تر و محترم‌تر بودند بلكه از بسيارى فرزندان خود ائمه ( ع ) و مقصود از بيت در اينجا شرف و كرامت است ، در مصباح گفته : بيتِ عرب ، شرف او است ، گويند : بيتِ تميم در حنظله است ، يعنى